ayaz
elleri parmaklıklarda
gözyaşıyla ıslanmış
göğe uzanıyor

bir nehir göğe aktı

bense kovuldum
güzellerin konağından

ama sen sen Sarıyerli delikanlı
lüfer mevsimi senden sorulurdu
Karadeniz saçlarında dinlenirdi

Mahmutpaşa'nın yorgun sokaklarından
Divan yoluna çıkılır ya
hıncahınç
aşkcaaşk
yaşamak
kısacık savaş

bu denizde
kimse fark etmedi bir balığın
ağladığını

nasıl derdiniz nasılsın

ağlamakla şekillenmiş yüz hatlarınız
söze el öptürüp
sükutun şarkısını söyleyerek göçtünüz

şimdi bir kez daha sorun
“nasılsınız”

körler, sağırlar ülkesinde
nasıl olunursa öyleyim