bir çocuk bir aynayı tükürürse yüzüme

bir kadın makasıyla kesiverse alnımı

sararmış kalbim içemez mor ırmaktan

çığdan kopan yumak gibi düşüverir üstüme

hayatın kıyısına asıverdiğim cübbem

fazlaca acı sızan biraz bal iliğinden

bir baba nisan gibi aksa kirpiklerinden

bir anne çarşafıyla örtse temmuz yüzünü

belki uygunsuz olur düşmek öz kuyusuna

okyanuslardan gelen dalgalar gibi vurur

zamanın kıyısına asıverdiğim cübbem

fazlaca acı sızan biraz bal ceplerinden

bir abla saçlarını gömüyorsa mezara

bir kardeş sözcükleri özenerek duvara

belki yakması güzel bir yalnızlık çağırır

lavlardan sıçrayarak leke düşürür tene

boşluğun kıyısına asıverdiğim cübbem

fazlaca acı sızan biraz bal eteğinden

ölümün ıskartaya çıkardığı hayatlardan

söylenen sözler ile çölleşiyor ağzımız

hangi cana dokunsak batıyor dikenli el